Antarktyda

Warto wybrać, ponieważ:
  • nurkowa podróż życia, dzięki której poznasz granice własnych możliwości
  • przeprawa lodołamaczem do ostatniego dzikiego miejsca na ziemi
  • program Mutli Action: nurkowanie, kamping, wspinaczka, kajaki, warsztaty foto, trekking
  • królestwo lampartów morskich, waleni, uchatek, pingwinów i ptactwa morskiego
  • nurkowanie w scenerii lodowych gigantów
  • polarny krajobraz lądolodów, gór lodowych, lodowców, zorzy polarnej, cieśnin i wysp
  • poznaj rejon wiecznego lodu, błędnego wskazywania kompasów, spotkania południków.

Antarktyda Kraina Lodu pozbawiona stałych mieszkańców, telefonów komórkowych i wysokiej zabudowy, w zamian oferuje nieskończoną przestrzeń, niczym niezakłóconą ciszę i najczystsze powietrze na naszej planecie! Z dala od chorób, wirusów i… sąsiadów. Antarktyda to bez wątpienia kontynent odwiedzany przez najmniejszą liczbę turystów rocznie, nic dziwnego – jest to najbardziej niedostępna część świata! Tajemnice Antarktydy z lądolodami oraz otaczającymi ją wodami i wyspami zgłębiają naukowcy z 43 stacji badawczych. Na Antarktydzie znajduje się 90% ziemskiego lodu, a wody ją otaczające zamieszkują foki, uchatki i ponad 10 gatunków waleni, m.in. płetwal błękitny, finwal, sejwal, płetwal karłowaty, humbak, wal biskajski, kaszalot czy orka.

Ciekawostki

» Lód: na Antarktydzie znajduje się 90% zasobów lodu na Ziemi. Naukowcy szacuj, że gdyby cały antarktyczny lód się stopił, poziom morza podniósłby się nawet o 80 metrów. Ponad 99% lądu Antarktydy pokrywa lód. Trudno więc zajrzeć w geologiczną przeszłość kontynentu. Niegdyś stanowił on rdzeń wielkiego superkontynentu zwanego Godwaną, wilgotnego i o umiarkowanych temperaturach, ale 70 mln lat temu rozpoczął samodzielny byt. Przed 30 mln lat większość Antarktydy pokrywał już lód. Podłoże lądowe jej wschodniej części ma 3 mld lat i należy do najstarszych na ziemi. Budują je masy skalne pocięte uskokami i usiane wulkanami. Zachodnia Antarktyda liczy już tylko 700mln lat.

» Zima: na setkach tysięcy kilometrów kwadratowych wyżyny od kwietnia do września panuje bezsłoneczna, mroźna zima. Średnia temperatura dla tej pory roku wynosi -62°C.

»  Powierzchnia i doległości: powierzchnia Antarktydy wynosi 14.000.000 km² Jej wybrzeża są oddalone od wybrzeży Ameryki Południowej o ok. 1.000 km, od Australii o 3.100 km, natomiast od Afryki o 3.980 km.

» Dno globu: biegun południowy, leżący na wysokości 2835m n.p.m., to miejsce jedyne w swoim rodzaju. Tutaj słońce  wschodzi tylko raz w roku, około 21 września i zachodzi tylko raz – około 21 marca. Przez ponad 250 dni w roku tempeatura utrzymuje się -45°C. Niemal codziennie pada, ale z czystego nieba: kryształki lodu sypią się z chmur tak cieniutkich że aż niewidocznych.

» Zwierciadło: Stała pokrywa śnieżna Antarktydy odbija ponad 80% padającego na nią światła słonecznego, przez co  nie dopuszcza do ogrzewania się powierzchni. Roczne opady są niewielkie, ale praktycznie cały śnieg, który spadnie nie topnieje nigdy.

» Bezludzie: Wszyscy mieszkańcy na Antarktydzie to przybysze, tubylców nigdy tu nie było. W sezonie letnim na kontynencie przebywa ok. 20 tyś osób – badaczy, personelu technicznego i turystów. Zimą liczba ta nie przekracza tysiąca.

» Zima: Gdy nadchodzi zima, ocean wokół Antarktydy zaczyna zamarzać. Pierścień lodowy przyrasta w tempie 80 tyś km² dziennie, a w pełni zimy lód morski pokrywa 18 mln km², czyli więcej niż wynosi pokrywa kontynentu.

» Ruchome brzegi: Antarktyda to koszmar kartografa! Jej kontur zmienia się, jeszcze nim zdąży się go narysować. Mniej niż połowę długości linii brzegowej tworzą skały albo lód leżące na skalnym podłożu. Reszta to krawędzie pól lodowych i napierające lub cofające się lodowce. Odrywające się ogromne góry lodowe czynią w zarysie kontynentu wyrwy wielkości województwa.

» Życie: Mchy i porosty to jedyne rośliny, które są w stanie przeżyć miesiące suchej, mroźnej ciemności. Największym zwierzęciem stale żyjącym na lądzie Antarktydy jest 2,5 centymetrowa bez skrzydła muchówka. Odkryte skamieliny świadczą o cieplejszej, zielonej przeszłości Antarktyki. 200 mln lat temu w dzisiejszych Górach Transantarktycznych żył drapieżny dinozaur Cryolophosaurus. 100 mln lat później na Płw. Antarktycznym niesiony rzeką rumosz przykrył drzewo, którego skamieniałe szczątki można zobaczyć na Wyspie Aleksandra.

» Satelitarny obraz Antarktydy: Na mapach aż do połowy lat 80-tych XX wieku wnętrze Antarktydy zajmowały jedynie białe plamy. Satelity z kamerami pracującymi w paśmie promieni widzialnych miały taki kąt widzenia, że poza zasięgiem ich obiektywów pozostawał obszar 3,1 mln km² na południe od 82° szerokości geograficznej. W 1997 roku CSA wykonała swoim satelitą Radarsat-1 manewr, który skierował jego radarowy skaner na biegun południowy. Była to pierwsza akcja Kartowania Antarktydy – wspólne przedsięwzięcie kanadyjskiej CSA i amerykańskiej NASA. Polegała na dokładnym obfotografowaniu kontynentu i trwała 18 dni. Opracowanie tych obrazów wymagało 2 lat pracy. W roku 2000 Radarsat ponownie skartował wybrzeże Antarktydy i większość płynących lodowców. Zmiany w obu obrazach były zdumiewające.

» Góry Transantarktyczne: Długi na 2900km łańcuch górski dzieli Antarktydę na 2 części: wschodnią i zachodnią. Wierzchołki, które wystają nad powierzchnię lądolodu, noszą nazwę nunataków.

» Lodowy ciężar: Lodowe masy pokrywające Antarktydę ważą tyle, że wgniatają skorupę ziemską o prawie kilometr w głąb. Wskutek tego szelf kontynentalny nieprzykryty lodem ma spadek w kierunku od pełnego oceanu ku brzegom lądu – odwrotnie niż w przypadku pozostałych kontynentów.

» Kronika atmosfery: W gromadzących się z roku na rok warstwach śniegu więzną drobinki zanieczyszczeń i pęcherzyki powietrza, zapisując w lądolodzie kronikę dziejów klimatu. Jej odczytanie umożliwiają rdzenie lodowe – pionowe próbki pokrywy lodowej pozyskane metodą wierceń. Liczący ok. 3660 m rdzeń uzyskany w rosyjskiej stacji badawczej Wostok to zapis danych klimatycznych z 420 tyś. lat – takich jak temperatura czy stężenie w atmosferze gazów cieplarnianych: CO2 i metanu. Dane ujawniają powtarzający się cykl zmian klimatu o okresie około 100 tyś lat. Dane te pozwoliły stwierdzić, że wskutek działalności człowieka, a zwłaszcza spalania paliw kopalnych, stężenia gazów cieplarnianych jest dziś wyższe niż kiedykolwiek w ciągu ostatniego pół miliona lat.

»  Park Narodowy Ziemi Ognistej – Tierra del Fuego: Znajduje się na południowym-wschodzie Prowincji Ziemi Ognistej i graniczy z Chile. Dawniej tereny te zamieszkiwani aborygeni yámanas, później poławiacze ryb i owoców morza. Jest to miejsce pokryte lasami andyjsko-patagońskimi. Park został założony w 1960 r., zajmuje powierzchnię 63 tys. hektarów. Zobaczyć tu można góry, głębokie doliny, poprzecinane rzekami tereny. Znajdują się w nim także duże zatoki Bahía de Lapataia i Bahía Ensenada. Najsłynniejszymi zwierzętami Parku Narodowego Ziemi Ognistej jest gwanako, chungungo czyli rzadka nutria morska oraz kolpeo. Najbardziej zadowoleni z wizyty w parku będą fani ptaków, których tu słychać podobno setki. Nie bez kozery park włączony jest do Important Bird Area , w której znajdują się gatunki ptaków narażone na wyginięcie. Na terenie Parku będziemy mogli poznać, w naturalnych warunkach, florę i faunę charakterystyczną dla Ziemi Ognistej. Park Narodowy obejmuje ochroną południowe lasy wilgotne typu lenga oraz wiecznie zielone formacje typu coihue, rosną tu również krzewy o nazwie el calafate (berberys bukszpanolistny – który ma jadalne owoce, w postaci jagód). Często zobaczyć można drzewa określane mianem „flagowych”, z tego względu, że ich gałęzie rozwijają się tylko z jednej strony, z powodu silnych wiatrów wiejących zawsze z tego samego kierunku. W krajobrazie tego parku narodowego dominują tereny polodowcowe: górzyste z głębokimi dolinami wypełnionymi wchodzącymi głęboko zatokami a także rzekami i jeziorami, które w przybrzeżnych wodach stwarzają idealne warunki życia dla wielu gatunków ptaków. Szczególną atrakcją w parku jest przejażdżka Pociągiem Końca Świata (Tren del Fin del Mundo). Jest to zabytkowa kolejka, kursująca po Ziemi Ognistej od ponad 100 lat. W pierwszych latach XX wieku transportowała ona pozyskiwane przez więźniów drewno z okolicy, wykorzystywane do budownictwa i stanowiących opał dla lokomotyw parowych ciągnących te pociągi, obecnie ma wartość wyłącznie historyczną i stanowi atrakcję turystyczną. Zachowany jest budynek stacji kolejowej, perony, na których stoją stare składy wagonów i stare lokomotywy (do przewozu turystów używany jest nowszy skład wagonów, ale z oryginalną lokomotywą).

» Ziemia Ognista: Ziemia Ognista to obszar występujący także w Chile. To archipelag złożony z kilku tysięcy wysp, w większości niezamieszkałych. Największą wyspą Ziemi Ognistej jest górska Isla Grande de Tierra del Fuego. Teren położony jest u styku Oceanu Spokojnego i Atlantyckiego z wpływami wód antarktycznych. Archipelag oddzielony jest od Patagonii i Andów Cieśniną Magellana. Cały Archipelag ma powierzchnię ponad 73 tys. km2. Do najważniejszych wysp zaliczyć można Tierra del Fuego, Dawson, Narviño, Hoste czy Isla de los Estados.

Zanim dotarli tu europejczycy ziemie te zamieszkiwały plemiona indiańskie żyjące z łowiectwa i upraw, a także rybołówstwa. Pierwszym europejczykiem, który dotarł do cieśniny, przepłynął ją i pojawił na Ziemi Ognistej był oczywiście Ferdynand Magellan. Dotarł tu w 1520 r. i widząc wielkie ogniska zapalone przez miejscową ludność nawał te tereny Ziemią Ognistą. Żeglarze i marynarze podejrzewali, że Tierra del Fuego to kontynent. Dopiero Francis Drake w 1578 r. opłynął ją i zobaczył, że jest otoczona wodą. W 1830 r. miała miejsce pierwsza wyprawa HMS Beagle. Złapano wtedy kilku przedstawicieli miejscowej ludności i zabrano przed oblicze brytyjskich władców. Gdy HMS Beagle wracał na Ziemię Ognistą na jego pokładzie był także Darwin. W XIX w. powstały tam misje salezjańskie i anglikańskie, które miały za zadanie rozpowszechnienie religii katolickiej oraz kultury europejskiej wśród plemion. Wraz z europejczykami przybyły nowe choroby, które zdziesiątkowały ludność zamieszkującą te tereny. W XIX w. wprowadzono prawa, które sprzyjały rozwojowi przemysłu i handlu. Doprowadziło to do odkrycia złóż gazu naturalnego i ropy.

» Ushuaia: Najbardziej wysunięte na południe miasto na świecie położone jest nad kanałem Beagle, przy granicy z Chile (54°48′S). Tytuł ten jest kwestionowany przez Chile, które na południe od Ushuaia, na wyspie Navarino rozwija rybacką osadę Puerto Williams (54°56′S). Puerto Williams liczy na razie jednak tylko około 2000 mieszkańców i nie posiada pełnej miejskiej infrastruktury. W 1991 Ushuaia zamieszkiwało 19 tys. mieszkańców a w 2006 około 60 tys. Jest to drugie co do wielkości miasto prowincji. Dawniej dominował w Ushuaia przemysł mięsny, rybny, drzewny. Miasto znajduje się w strefie wolnocłowej i posiada własny port handlowy, rybacki i lotniczy. Lotnisko Aeropuerto Internacional Malvinas Argentinas ma status lotniska międzynarodowego. Obecnie główną i najprężniej rozwijającą się gałęzią gospodarki jest turystyka. Nazwa miasta pochodzi z lokalnego języka Indian Yámana, w którym znaczy zatoka u krańca (ush – w głębi, wuaiazatoka). Właściwa wymowa nazwy miasta brzmi Usuaia. Indianie z grup Yámana, Alakaluf, Selk’nam oraz Manek’enk (Haush) zamieszkiwali te rejony od okołu 12 000 lat. Pierwsze stałe osiedle Europejczyków w rejonie Kanału Beagle założył w 1869 anglikański pastor Thomas Bridges.

Miasto Ushuaia oficjalnie założono 12 października 1884. Pod koniec XIX wieku władze Argentyny postanowiły uczynić z Ziemi Ognistej kolonię karną (podobnie jak Imperium Brytyjskie poczyniło z Australią). Odległa, dzika wyspa miała uniemożliwić więźniom wszelkie ucieczki. Do budowy więzienia przystąpiono w Ushuaia w 1902; prace nad nim trwały do 1920 i były prowadzone wyłącznie za pomocą rąk skazańców. Więźniowie pracując na miejscu w różnorakich zawodach zapewniali Ushuaia samowystarczalność a wokół więzienia zaczęło wyrastać miasteczko.

W 1947 dzięki polityce demokratyzacji państwa prowadzonej przez Juana Peróna więzienie zostało zamknięte. Dziś w jego murach istnieje popularne muzeum. Inną pozostałością tamtych czasów jest zabytkowa kolejka Tren del Fin del Mundo. Transportowała ona niegdyś pozyskiwane przez więźniów drewno z okolic obecnego Parku Narodowego Ziemi Ognistej.

Olbrzymi wkład w rozwój miasta wniósł włoski przedsiębiorca Carlo Borsari sprowadzając do miasta swoich rodaków z biednych powojennych Włoch. Pierwszy statek z imigrantami i materiałami budowlanymi przypłynął z Genui w październiku 1948, następny we wrześniu 1949.

» Cieśnina Drake’a: Cieśnina między Ameryką Południową a Antarktydą, która łączy dwa oceany – Spokojny i Atlantycki. To jedno z najbardziej niebezpiecznych miejsc na Ziemi, życie straciło tu przynajmniej sześciuset śmiałków. W Cieśninie Drake’a przebiega granica Antarktyki, tzw. Antarktyczny Front Polarny. To wąski pas, gdzie spotykają się cieplejsze wody z północy oraz chłodne z obszarów Antarktydy. Różnica temperatury powietrza między północną a południową częścią cieśniny przyczynia się do powstawania w jej obszarze bardzo silnych wiatrów, głównie w okolicy Przylądka Horn. Bliżej bieguna południowego z kolei występują pola i góry lodowe. Cieśnina powstała 41 mln lat temu – twierdzą amerykańscy geolodzy. Wówczas to miało miejsce pęknięcie ostatniej bariery oddzielającej Antarktydę od Ameryki Południowej, co umożliwiło powstanie wokółantarktycznego prądu oceanicznego i – w konsekwencji – ochłodzenie Antarktydy. Szerokość przesmyku to 1.110 km, zaś jego głębokość osiąga w niektórych miejscach ponad 5 km. Skąd taka a nie inna nazwa? Od nazwiska Francisa Drake’a który, choć opłynął Amerykę Południową przez Cieśninę Magellana w 1578 r., to został zepchnięty przez sztorm na południe na wody opisywanej cieśniny. Prawdopodobnie nie zdawał sobie sprawy, że płynie właśnie przesmykiem prowadzącym dookoła kontynentu. Pierwszego udokumentowanego przepłynięcia dokonał statek Eendracht kapitana Willema Corneliszoona Schoutena w 1616 r.

» Zatoka Beagle: Zatoka Beagle – to cieśnina między wyspami archipelagu Ziemi Ognistej, na południowym krańcu kontynentu południowoamerykańskiego. Parametry liczbowe cieśniny to: długość ok. 370 km, średnia szerokość – 3 km, przy czym w najwęższych miejscach 200 metrów, maksymalna głębokość 260 metrów. Nazwa cieśniny pochodzi od brytyjskiego statku „Beagle”, którym przybył tu podczas ekspedycji Karol Darwin, w latach 1831-1836. Przez wschodnią część cieśniny przechodzi granica między Argentyną a Chile. Granica ta przez wiele lat stanowiła przedmiot sporu między tymi krajami. Największe nasilenie sporu, w latach 80. XX wieku, doprowadziło nawet do konfliktu zbrojnego na tych terenach. Ostateczne, pokojowe zakończenie konfliktu to efekt mediacji, podjętych przez papieża Jana Pawła II – w 1984 roku podpisano, a rok później ratyfikowano obowiązujący po dziś dzień Traktat o Pokoju i Przyjaźni argentyńsko-chilijskiej (Tratado de Paz y Amistad Argentino-Chileno). Jak widać – zasługi Jana Pawła II dla tych krajów południa kontynentu amerykańskiego – sięgały nie tylko sfery religijnej…

» Antarktyka i Antarktyda: Antarktyka składa się z kontynentu czyli Antarktydy – lądu pokrytego lądolodem oraz wysp, lodowców szefowych, gór lodowych i oczywiście wód Oceanu Południowego.

» Kałamarnice olbrzymie na Antarktyce: Olbrzymie zwierzęta od wieków fascynowały ludzi. Szczególne zainteresowanie budzą „potwory” z morskich głębin, środowiska najbardziej nieprzyjaznego i najsłabiej poznanego przez człowieka. Jedno z tych legendarnych monstrów zostało niedawno wyciągnięte przez nowozelandzkich rybaków poławiających na Morzu Rossa cenne antarktyczne ryby kłykacze. Schwytany okaz to ważący prawie pół tony samiec kałamarnicy kolosalnej. Jest ta największy i jedyny w pełni dojrzały osobnik tego gatunku, który trafił w ręce badaczy. Poprzedni „rekordzista”, schwytany zresztą w ten sam sposób, ważył zaledwie 150kg.

» Antarktyda jest najbardziej suchym miejscem na Ziemi. Roczne opady sięgają tutaj zaledwie 10mm, a w niektórych miejscach tego kontynentu deszcze nie padał od 2 milionów lat.

» Niedźwiedzi polarnych nie spotkamy na Antarktydzie – bo jest tu dla nich za zimno.

» Antarktyda jest jedynym kontynentem, na terenie którego nie ma żadnego Państwa.

» Stacje badawcze na Antarktydzie posługują się strefą czasową, która obowiązuje w ich macierzystym kraju lub synchronizują czas z bazą dostarczającą im zaopatrzenie.

» Góra lodowa B-15 jest największym takim obiektem na świecie. Jej powierzchnia wynosi 11 tyś. kilometrów kwadratowych, czyli jest większa od Jamajki.

» Antarktyda to jedyne miejsce na świecie gdzie żyje pingwin cesarski – największy gatunek tych zwierząt i jedyny, który odbywa lęgi w okresie antarktycznej zimy.

» Antarktyda ma swój numer kierunkowy: +672, domenę internetową „.aq” i flagę: biały kontynent na niebieskim tle.

» Lądolód Antarktydy Zachodniej: dopływ ciepłej wody powoduje topnienie i przesuwa linię gruntowania w stronę kontynentu, co może prowadzić do rozpadu lodowców szelfowych.

Warto wiedzieć

  • Wiza/Paszport: Nie jest wymagana (pobyt do 90 dni). Wymagany okres ważności paszportu przy wjeździe wynosi 6 miesięcy.
  • Czas lokalny: Podróżując z Polski przesuwamy wskazówki zegara o 4 godziny do tyłu (w czasie zimowym).
  • Zdrowie: Warto zabrać ze sobą i spakować podstawowe środki farmaceutyczne używane powszechnie podczas wyjazdów. UWAGA! Poniższe wskazówki to jedynie sugestia – prosimy skonsultować informacje z Państwa lekarzem prowadzącym! Dla osób cierpiących na przykre dolegliwości związane z przebywaniem na wodzie (zwłaszcza podczas intensywnego falowania) polecamy zabrać dobre preparaty przeciw chorobie morskiej! Cieśnina Drake’a, którą będziemy pokonywać słynie jako miejsce z najbardziej kapryśną pogodą na świecie i często występującymi warunkami sztormowymi! Przy dobrej pogodzie lub dla osób odpornych powszechnie dostępne w aptekach preparaty mogą okazać się wystarczające. Dla osób bardziej wrażliwych słyszeliśmy o plastrach transdermalnych Scopoderm (zawierających Scopolaminę) – działających przez 72h. Nie są dostępne w Polsce, można zamówić je przez internet, np. na stronie: https://www.doctorfox.co.uk/travel-sickness/scopoderm.html
  • Elektryczność: Na pokładzie łodzi prąd jest dostępny 24h – wtyczki są europejskie (dwa okrągłe bolce). W Argentynie wtyczki takie jak w Polsce lub potrójne płaskie z uziemieniem (można kupić adapter w każdym sklepie), napięcie 220V.

CO SPAKOWAĆ NA WYJAZD –  ODZIEŻ (temperatura powietrza ok. 0°C w ciągu dnia oraz ok. -10°C nocą):

» Obuwie:

do wyjść oraz zajęć na lądzie: mocne, wysokie poza kostkę lub 3/4, ze sztywną podeszwą oraz piętką i noskiem, specjalistyczne buty górskie umożliwiające wpięcie raków (półautomatycznych) oraz rakiet śnieżnych – przykład poniżej:

Aktualnie istnieje kilka klasyfikacji obuwia górskiego w podziale na 4 kategorie – w zależności od różnych części świata. Np. klasyfikacja niemiecka to: A, B, C, D a brytyjska to: B0, B1, B2 oraz B3. Na naszą wyprawę potrzebne jest obuwie  o kategorii B1/B, B2/C lub najwyższej czyli B3/D.

– na pokładzie statku: najlepszym rozwiązaniem będą zabudowane sandały – koniecznie z paskiem na pięcie. Dobrym wyborem będą sandały firmy Teva czy Keen.

obuwie gumowe: niezwykle przydatne w trakcie wycieczek na ląd zodiakami. Wsiadanie i wysiadanie z zodiaków niemal zawsze naraża uczestników na zmoczenie obuwia! Odpowiednie kalosze zostaną wypożyczone na pokładzie statku (zgodnie z podanym przez Państwa rozmiarem) – bezpłatnie!

» Ciepłe spodnie: wystarczającym rozwiązaniem są spodnie narciarskie. Polecamy zabrać ciepłe i mocne spodnie, które będziemy zakładać na bieliznę termiczną a pod spodnie wodo/wiarto odporne.

» Spodnie wodoodporne i wiatroodporne: są niezbędne dla Państwa komfortu. Pozwolą zachować ciało ciepłe i suche! Najlepszym rozwiązaniem jest materiał z technologią GoreTex – wodoodporny i oddychający (z wysokim współczynnikiem),

» Kurtka wodoodporna i wiatroodporna: dobrze dopasowana, z kapturem, zakładana na warstwy odzieży ocieplającej. Bardzo ważne jest by materiał  był wodoodporny – tkanina typu Gote-Tex czy odzież nadająca się do żeglowania będzie doskonałym rozwiązaniem! Dobra kurtka stanowi najważniejszą warstwę naszego subrania! Niema nic gorszego niż woda i wiatr przy temperaturze 0²C !!!

» Dobra kurtka puchowa: ciepła, z kapturem,

» Bielizna termiczna: 2-3 komplety: najbardziej polecamy bieliznę jedwabną lub wykonaną z polypropylenu. Ma bardzo dobre właściwości nie dodając objętości,

» Sweter i polarowa bluza o średniej wadze,

» 3-4 koszulki z krótkim rękawem, przewiewne – na pokładzie statku jest komfortowo ciepło,

» Zatyczki do uszu – na wypadek chrapiącego współtowarzysza w kabinie J

» Stuptuty,

» Awaryjny ręcznik szybkoschnący (na pokładzie łodzi dostępne są ręczniki),

» 3-4 bluzki z długim rękawem,

» 2 dresy – do noszenia podczas pobytu na pokładzie statku,

» Rękawice: polecamy zabrać 2 pary rękawic ciepłych – w tym ciepłe rękawice 5-cio palczaste oraz 2-palczaste (cieplejsze) oraz 1 parę cienkich rękawic polarowych. Utrzymanie rąk w suszy i cieple to duże wyzwanie na Antarktydzie! Cienkie rękawice polypropelynowe mogą być dodatkowym dociepleniem w rękawicach 2-palczastych. Jest to praktyczne rozwiązanie dla uczestników operujących kamerami czy aparatami fotograficznymi – w momencie konieczności wykonania ujęcia zdejmuje się wierzchnią warstwę i pozostaje w pierwszej warstwie rękawic. Dobrym rozwiązaniem jest spakowanie zapasowej pary rękawic (np. wełnianych, 2-palczastych) – na wypadek gdy te pierwsze się zmoczą,

» Skarpety: mocne, wysokie oraz ciepłe: wełniane lub lepiej z domieszką wełny (polecamy wełnę Merynosa!), dobrze dopasowane, nie powodujące obtarć! 4-6 par,

» Plecak: o powierzchni ok. 25 litrów, wygodny i wodoodporny! Musi mieć paski, dobrze przylegać – umożliwi posiadanie 2 wolnych rąk podczas wycieczek na lądzie,

» Torbę/worek wodoodporny na cenne przedmioty, min. sprzęt elektroniczny, aparaty itp… , które będziemy zabierać na zodiaki – do tego celu można także wykorzystać plecak opisany powyżej,

» Ciepła czapka chroniąca przed wiatrem, chroniąca uszy, bandama, czapka z daszkiem,

» Mocny filtr przeciwsłoneczny = bloker (minimum SPF 50),

» Scyzoryk typu Multitool,

» Okulary przeciwsłoneczne i ewentualnie gogle (mogą być narciarskie) – koniecznie dobrej jakości, wysoki współczynnik ochrony przed słońcem, z polaryzacją. Dobrze jeśli okulary będą mocno zabudowane – tak by nie zdmuchnął nam ich wiatr,

» Lornetka,

» Butelka na mocz (potrzebna w trakcie wycieczek na ląd), worki na odchody dostępne są na pokładzie statku,

» Sprzęt Foto/Video, dużo pamięci (2x więcej niż sobie zaplanowałeś!), ładowarki do urządzeń, przenośny twardy dysk do zgrywania materiałów. Dobrą praktyką jest także zabranie dodatkowej kamery/aparatu na wypadek „W”,

» Dobra książka,

» Batony energetyczne oraz koncentraty do przygotowywania napoi izotonicznych – np. Isostar w tabletkach,

» Bidon na wodę – o pojemności ok. 1l,

» Tłusty krem oraz pomadka chroniące skórę oraz usta przed zimnem i wiatrem.

NA POKŁADZIE STATKU OTRZYMAMY – bezpłatnie:

» raki oraz rakiety śnieżne,

» gumiaki – zamówienia zostały złożone,

» biodegradowalne torebki na odchody,

» kaski, uprzęże do wspinaczki, liny, czekany, liny, karabińczyki

» nocleg w namiotach: namioty, śpiwory, materace, torby biwakowe.

CO SPAKOWAĆ NA WYJAZD – NURKOWANIE:

Uczestnicy muszą być doświadczeni w nurkowaniu w wodach zimnych oraz w suchym skafandrze (wymagane jest doświadczenie przynajmniej 20-30 nurkowań). Temperatura wody oscylować będzie w granicach 0°C – przy górach lodowych, dzięki zasoleniu wody może mieć nawet temperaturę lekko ujemną (do -3°C). Planujemy wykonać po 2 nurkowania dziennie / 6 dni: nurkowanie poranne i popołudniowe – program nurkowy zależeć będzie od lokalnie występującej powierzchni lodowej oraz warunków pogodowych. Pierwsze nurkowanie podczas wyprawy będzie nurkowaniem sprawdzającym – check dive! Miejsca nurkowe będą różne, począwszy od płytkiego nurkowania podlodowego, nurkowania przy lodowych ścianach po nurkowania z plaży i zodiaka. Maksymalna głębokość wynosić będzie 20m.

Kombinacja przebijających się przez wodę refleksów świetlnych oraz niezwykłych formacji lodowych zachwyci nas bez reszty! Magicznej barwy woda odkryje przed nami niezwykłe życie morskie: lasy kelpowe,  węże morskie, olbrzymie kraby, zdumiewające odmiany ślimaków, wiele gatunków ryb antarktycznych, meduzy, rozgwiazdy, kryl, wielkie równonogi oraz jeżowce. Nasza podróż będzie unikalną szansą zobaczenia na własne oczy leoparda morskiego, lwa morskiego, koticzaka, kilku odmian waleni oraz podglądania znad powierzchni wody wszechobecnych pingwinów.

Nurkowania będą odbywały się pod opieką przeszkolonych w nurkowaniu polarnym przewodników nurkowych / instruktorów (1 opiekun na 8 osób nurkujących) – nie będą oni wchodzili z grupą do wody tylko dla bezpieczeństwa płetwonurków nadzorowali grupę z powierzchni. Nurkowania w systemie „buddy” – z partnerem. Nurkowanie muszą dobrze odczytywać kompas. Podział na grupy/pary dostosowany będzie do oczekiwań grupy i poziomu umiejętności poszczególnych uczestników! Na miejsca nurkowe docierać będziemy zodiakami (każdy zabierze ok. 6-7osób).

Podczas każdego nurkowania istnieje ryzyko pojawienia się prądów. Jednakże przed wejściem grupy do wody każde miejsce będzie uprzednio weryfikowane i sprawdzane przez opiekuna – by zminimalizować ryzyko wystąpienia ewentualnych niebezpieczeństw.

Dobra przejrzystość i spokojna woda najczęściej występuje w miejscach gdzie pojawia się dużo fragmentów lodu dryfującego. Miejsca gdzie lody dryfujące występują sporadycznie najczęściej oznaczają dużą ilość kwitnącego planktonu i pofalowaną wodę.

Dryfowanie lodu – może dla nurkujących stanowić prawdziwe wyznanie i ryzyko! Gdy zastanie płetwonurków pod wodą może uniemożliwić dostrzeżenie ich z powierzchni wody oraz łatwe wynurzenie. Ważnym jest by nurkować przy nieruchomych górach lodowych lub przemieszczających się po wodzie, wokół której nie występują kry i fragmenty dryfującego lodu.

Bezpieczeństwo pierwsze!!! To motto osób nurkujących w obszarach polarnych! Panujące tu warunki są skrajne: niska temperatura, wiatr, przemieszczające i ruchome fragmenty lodu. Trzeba mieć na uwadze, że w razie wypadku na Pół. Antarktycznym ani pokładzie łodzi nie ma komory dekompresyjnej ani szpitala. Obowiązuje duża samodyscyplina!

» Suchy skafander oraz ciepły kaptur (7mm, zabudowany na szyi i karku), rękawice suche lub mokre – przystosowane do temperatury arktycznej – ok. 0°C,

» Ocieplacz pod suchy skafander – przystosowany do temperatury arktycznej – ok. 0°C,

» Jacket (+ worki na balast, pas balastowy),

» Automaty – zgodnie z rysunkiem i instrukcją poniżej,

» ABC (maska – odkryta lub pełna, fajka – ważna!, płetwy paskowe). Warto spakować dodatkową maskę, zestaw naprawczy oraz alternatywne zapięcie do płetw. Na wypadek jakichkolwiek zniszczeń/usterek możliwości naprawy sprzętu są bardzo skromne,

»  Sprzęto foto/video oraz ładowarki,

» Worek/małą torbę wodoodporną – na najpotrzebniejsze rzeczy na zodiaku,

» Komputer nurkowy, ew. bateria zamienna (w zimnej wodzie wyczerpują się znacznie szybciej),

» Nie ma konieczności zabierania przejściówek – na łodzi dostępne są zawody zarówno typu DIN jak i INT. Otrzymamy stalowe bulte 12l, z zaworami typu „Y” lub „H”,

» Latarkę nurkową i ew. zapasowe baterie/ładowarkę,

» Nóż nurkowy,

» 2 komplety bielizny pod ocieplacz nurkowy,

» Certyfikat i logbook nurkowy,

» Preparat any-parowaniu maski – w warunkach antarktycznych lepiej jest nie spluwać do maski w celu zapobieganiu parowaniu – wilgotna powierzchnia wewnętrznej szyby maski może zamarzać podczas nurkowania. Preparat anti-fogg jest znacznie lepszym rozwiązaniem,

» Wazelina jest dobrym rozwiązaniem by chronić skórę przed niekorzystnym wpływem zimnej wody,

» Na pokładzie łodzi otrzymamy: butle, balast, pasy balastowe. 

SKOMPLETOWANIE WŁAŚCIWEGO ZESTAWU AUTOMATÓW:

Wymagane jest skompletowanie 2 zestawów automatów (I i II-gi stopień) przystosowanych do nurkowania w wodach arktycznych (poniżej 4°C). Przed każdym nurkowaniem (aby uniknąć awarii) automaty powinny być trzymane w ciepłym i suchym miejscu – będziemy przechowywać je w naszych kabinach. Należy unikać oddychania z automatu przed zanurzeniem – oczywiście poza oddechem sprawdzającym czy automat funkcjonuje poprawnie. W takim przypadku, po wzięciu wdechu, nie należy wydychać powietrza do automatu (najpierw należy usunąć go z ust) – tak by zapobiec zamarznięciu II-go stopnia. W przypadku gdy podczas nurkowania Twój automat główny zamarznie – rozpocznie się ciągły przepływ powietrza, należy spokojnie przejść na oddychanie z automatu alternatywnego oraz zakręcić zawór do którego przykręcony jest zamarznięty automat (i tym samym zapobiec utracie powietrza). Zestaw 2 automatów musi posiadać 1 manometr. Miejmy na uwadze, ze w niskich temperaturach manometry elektroniczne  mogą działać wadliwie lub ich baterie szybko się wyładować.

Dwa zestawy automatów:

Zestaw 1 wyposażony:

– I stopień do wód arktycznych

– II stopień z wężem

– wąż do kamizelki

– manometr

Zestaw 2 wyposażony – na nim zaczniemy nurkowanie

– I stopień do wód arktycznych

– II stopień z wężem

– wąż do suchego skafandra

 

Ważne wskazówki !!! Nie zabieraj na nasz wyjazd żadnego sprzętu, którego jeszcze nie przetestowałeś. Upewnij się, że wykonałeś z nim co najmniej 4-5 nurkowań. Dobrze jest byś wcześniej oszacował ile kg balastu będzie Ci niezbędne.

» Nurkowanie w zimnej wodzie może powodować większe zużycie powietrza,

» Pamiętaj o zabraniu części zamiennych i naprawczych! Na wypadek jakichkolwiek zniszczeń/usterek możliwości naprawy sprzętu na pokładzie statku są bardzo ograniczone,

» Musisz być przygotowany na samodzielne montowanie sprzętu, znoszenie go i wnoszenie na zodiak,

» Przed przykręceniem automatu do butli zawsze odkręć ją na chwilkę by usunąć wilgoć z zaworu,

» Przed wykręceniem automatu, po wypuszczenia z niego powietrza, umieść II-gi stopień niżej niż I-wszy – tak by woda nie cofnęła się do niego,

» Usuwaj automat ostrożnie, tak by lód i woda nie dostały się do filtra,

» Wysusz osłonkę I-wszego stopnia przed nałożeniem,

» Nie naciskaj puszki II-giego stopnia podczas płukania sprzętu,

» Potrząśnij automatem po wypłukaniu tak by usunąć z niego wodę przed suszeniem

 

PRZYGOTOWANIE DO PODRÓŻY – GENERALNE WSKAZÓWKI I PORADY:

Sposób ubioru i przygotowanie właściwego ekwipunku przed podróżą w zimny klimat jest kwestią bardzo indywidualną. Mocno zależy on bowiem od Waszych doświadczeń i osobistych predyspozycji organizmu (w tym osobniczej odporności na zimo). Podczas naszej wyprawy najważniejsze nad czym będziemy musieli zapanować to woda i wiatr – w dodatkowo niskich temperaturach – spodziewamy się temperatury w  okolicach 0°C + wskaźnik wychłodzenia wiatrem!

» Pamiętajmy o wielowarstwowym stroju – to sukces w utrzymywaniu ciepła! Lepiej jest mieć na sobie kilka cienkich warstw ubrań niż 1 grubą powłokę. Pomiędzy poszczególnymi warstwami odzieży tworzy się cienka przestrzeń z powietrzem ogrzewanym temperaturą ciała – działa to wyśmienicie jako bariera izolacyjna.

» Nie zabierajmy zbyt ciasnych/przyległych ubrań – ogranicza to wytworzenie się powłoki powietrza, które ogrzane ciepłem ciała dodatkowo nas izoluje od zimna.

» Wełna, jedwab, materiały syntetyczne – jak polar są lepszym rozwiązaniem w zimnym klimacie niż bawełna.

» Powszechna maksyma polarników mówi – „jeśli masz chłodne stopy, załóż nakrycie głowy”. Miejmy na uwadze fakt, iż 90% ciepła tracimy przez głowę! Dobrze jest też także chronić uszy, twarz, kark i szyję – najlepiej hustką lub bandaną (zwłaszcza jeśli poruszamy się pod wiatr).

» Właściwe buty są prawdopodobnie jednym z najważniejszych elementów wyposażenia na naszą wyprawę! Pamiętaj, że będziesz z nich korzystał każdego dnia i będą musiały sprawdzić się w trudnych warunkach. Muszą być solidne, dobrze dopasowane, wygodne. Unikaj obuwia utrudniającego chodzenie, wykonanego z materiałów PCV, z podeszwą, która będzie ślizgała się po pokładzie czy mokrych kamieniach. Dla zwiększenia ciepłoty stóp proponujemy ubierać 2 pary skarpet. Upewnij się, że są one maksymalnie wygodne i dobrze dopasowane – nie ważne w jakim rozmiarze są!

» Bar: podczas pobytu na łodzi jest to miejsce spotkań wszystkich uczestników wyprawy. Można będzie kupić sobie drinka. Obszar baru jest miejsce dla osób niepalących. Gorąca kawa i herbata będą tu dostępne 24h/dobę.

» Komunikacja: podczas wyprawy na pokładzie statku będzie istniała możliwość by wysyłać maile lub telefonować – za pomocą połączenia satelitarnego Iridium. Internet Wi-Fi jest dostępny w salonie obserwacyjnym i na niektórych częściach statku. Dodatkowo istnieje możliwość podłączenia własnego laptopa do Internetu w każdej kabinie – należy zabrać ze sobą kabel lub też można skorzystać z publicznych komputerów dostępnych w pokładowej bibliotece. Innym rozwiązaniem jest zakup pełnego dostępu do sieci lub też pokładowego konta e-mailowego na czas trwania safari. Koszty usług są następujące:

a/ stały dostęp do Internetu: Karta 20MB – 15€; 50MB – 30€ oraz 100MB – 60€

b/ pokładowe konto mailowe: 25€ – 12 dniowe safari.

!!! Miejmy na uwadze fakt, iż szybkość Internetu jest bardzo wolna. Zdarzają się także miejsca kiedy Internet będzie niedostępny !!!

Rozmowy telefoniczne z pokładu łodzi:

a/ karta 20 minutowa – 15€

b/ karta 60 minutowa – 45€.

» Kontakt z łodzią w sytuacjach awaryjnych.

Telefonicznie: +870 773 101 143 lub +881 622 469 657. E-mail: HM@oceanwide-plancius.com

» Waluta i płatności na pokładzie łodzi: Podczas safari wszystkie zakupy z baru i sklepu z suwenirami będą zapisywane na „kabinę”. Dzień przed opuszczeniem pokładu łodzi każdy uczestnik zostanie poproszony o rozliczenie się z zakupów – możliwe są płatności gotówką (Euro/USD) oraz kartą płatniczą (Visa/Master Card/Diners Club/Discover/Union).

» Ubiór na pokładzie łodzi: obowiązuje strój luźny, wygodny, nieformalny. Solidne, nie ślizgające się po pokładzie statku buty oraz kurtka powinny zawsze być łatwo dostępne. Tak by na sygnał „wieloryby/whales”  móc szybko się ubrać i wybiec na pokład obserwacyjny.

» Lekarz: na pokładzie łodzi towarzyszyć będzie nam lekarz, miejmy jednak na uwadze, że zaplecze medyczne i możliwości udzielenia pomocy lekarskiej są podstawowe – na tyle dobre na ile pozwalają na to warunki.

» Elektryczność: kontakty na pokładzie statku są w standardzie europejskim – 220V, 50Hz, dwa okrągłe bolce.

» Pralnia: na pokładzie statku istnieje możliwość wykonania prania. W każdej kabinie znajduje się worek oraz formularz na takie zamówienie. Czas oczekiwania na realizację zamówienia to ok. 24h.

» Godziny posiłków: śniadanie 07:30, lunch 12:30, kolacja 19:00.

» Sejf na pokładzie łodzi: osoby posiadające cenne przedmioty mogą przekazać je managerowi statku i poprosić o przechowanie na czas wyprawy.

» Instrukcje bezpieczeństwa, plan dnia, życie na pokładzie łodzi: po zaokrętowaniu na pokładzie statku załoga udzieli nam kompleksowego szkolenia i wytłumaczy dokładnie zasady obowiązujące na jednostce M/V Plancius podczas naszej wyprawy.

» Złote zasady na lądzie: Nie zostawiaj niczego poza odciskami stóp! Nie zabieraj niczego poza wspomnieniami!

» Jedzenie na lądzie: Na Płw. Antarktycznym obowiązuje zakaz jedzenia. Wyjątek stanowią osoby, które wybierają się na dłuższą wspinaczkę w głąb lądu – wtedy mogą one zabrać ze sobą pożywienie (nie zawierające nasion/ziaren!) oraz napoje

Lista wypraw w tym kierunku:

  • Data: 17/03/2021 - 04/04/2021

    Antarktyda śladami humbaków

    W obszarach polarnych przestają działać reguły, jakie obowiązują w naszym codziennym życiu. Antarktyda to rejon wiecznego lodu, dni trwających sześć miesięcy, błędnych wskazań kompasów, ogromnych populacji nielicznych gatunków, tu spotykają się wszystkie południki. Są to miejsca olśniewającej urody; lód mieni...
    40490 PLN
    SPRAWDŹ

Najbliższe wyprawy

To cię może zainteresować

Na blogu

BalticTech 2019

Pierwszy raz, mamy nadzieję, że nie ostatni. Ruszamy na Baltic Tech do Gdyni, będziemy mieli tu swoje stoisko. Jeśli chcielibyście się z nami spotkać zapraszamy gorącą. Czekamy na […]

Zobacz